Mlle.BR.

 3D hand cut paper craft by Pigg (2012)

(Kaynak: willpigg)

Paşa dede kriterleri.

Kendimi çok iyi tanıyordum ben. 5 Temmuz’du hiç unutmam. Hayır yaa onunla alakası yok ama 5 Temmuz’u da unutamam. Kimsenin suçu yok, tek suçlu benim. Ne yaptıysam kendime yaptım. Yeni bir benle tanıştım da memnun olmadım. Ergen gibi şikayet ediyorum her şeyden, o kadar dengesizim ki o kadar dengesizim. Küfür etmeyi sevdim ben, ailemin aman uzak dur çocuğum dediği her şeyi sevdim. Şu an içinde bulunduğum durumu o kadar hakettim ki o kadar hakettim.  

Boşluklar felan vardı kafamda dolduramıyordum bir türlü. Çizgi var hep onun üstünde yürüyormuşum gibi. Gözlerini üzerimden ayırmayanlar var ya göz kırptıkları an çıktım çizgiden marifetmiş gibi çizgiden çıkmayı sevdim. Her fırsatta çıkıyorum. Yanlış kişiye başrol verdim hayallerimde, farkındayım ama çıkaramıyorum.  

Bazen konuşuyoruz o kadar çok saçmalıyorum ki o kadar çok saçmalıyorum. Konu aslında o değil ama aklıma o konu ve türevleriyle ilgili bir sürü şey geliyor hepsini söylüyorum duruma uysun ya da uymasın. Bir gün uyanıyorum aldığım nefesten mutlu oluyorum, gülüyorum, yerimde duramıyorum. Bazen de saçma sapan alınganlıklar yapıp hıçkırarak ağlıyorum. Bacağımı sallamaya başladım, sinirle. 

O kadar çok salaklaştım ki o kadar çok salaklaştım. Yapmak istediklerim var, yaratmak istediklerim, yine de tembelim. Hayatı boyunca tembellik yapmayan ve tembellikten nefret eden biriyle aynı düşüncelere sahip bir tembelim. Birilerinin rehberliğinde kararlar alıyorum, uyuyormuşum gibi ciddiyetle davranıyorum, kanıyorum ama kandıramıyorum. Ben kendimi sevmiyor muyum acaba? Ya da hayatıma mı saygım yok? O kadar işe yaramıyorum ki o kadar işe yaramıyorum. 

Mantıklı ve kararlı duruşumu seviyordum ben. Şimdi sümüklü bir duygusala dönüştüm, travma büyük. Romantik bir kalbim, anlamlı bakışlar arayan gözlerim var iyi oldu bana, çok iyi oldu bana. Sevmediğim ne varsa tek tek oldu bana. Zamanında çok üzdüğüm birinin istekleri olmuş gibi bir halim var. Uzaklaşmak istiyorum, hep gitmek istiyorum.

Başkalarının adına o kadar çok seviniyorum ki o kadar çok seviniyorum. Boş gözlerle bir noktaya dalıp onların sevinçlerini yaşıyorum içimde. Mutluluklarına ortak oluyorum kendimce, yazık bana. Daha fazla anlatasım yok acıyorum artık kendime değiştim ben. Aklıma geldi de şimdi, onlar bilmem nerdedir ve çok mutlulardır umarım bomba patlar ve hepsinin beyni dağılır. 

O kadar çok değişiyorum ki o kadar çok değişiyorum. 

Ben seni unutmak için sevmedim. 

alwaysrightalwayswrong:

Janine Antoni: Loving Care, 1993